کارگاه آموزشی دارژان امیر بایف برگزار شد؛

دارژان امیر بایف: قصه و مفهوم برای ساخت فیلم کافی نیست

دارژان امیر بایف: قصه و مفهوم برای ساخت فیلم کافی نیست

دارژان امیر بایف در کارگاه آموزشی خود، به شیوه های مختلف تصویر کردن واقعیت در سینما پرداخت.

به گزارش ستاد خبری سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر، کارگاه آموزشی با حضور «دارژان امیر بایف» از کشور قزاقستان چهارشنبه ۶ اردیبهشت در سینما فلسطین برگزار شد.

این کارگردان قزاقستان با بیان این مطلب که هر فیلمی از موضوع و محتوایی که در ذهن کارگردان به وجود می آید شروع می شود، گفت: زمانی که داده های کافی برای ساخت یک فیلم در ذهنتان داشته باشید، می توانید قدم های بعدی را برای ساخت فیلم بردارید؛ اما هر داده ای هم نمی تواند شما را به سینما و ساختن فیلم نزدیک کند.

وی توضیح داد: ایده ها و اطلاعاتی که در ذهن شماست، باید کیفیت و ارزش تصویری داشته باشد. ایده هایی که به شکل داستان و یا تئاتر به ذهنتان خطور کرده، نمی تواند مواد لازم برای ساخت یک فیلم باشد. این مساله مهمی است که من به همه جوان هایی که داستانی دارند و می خواهند آن را در حیطه سینما تولید کنند، گوشزد می کنم. چرا که گاهی بهتر است به جای فیلم ساختن، داستانی بنویسید و یا نقاشی کنید و یا آن را در قالب تئاتر اجرا کنید.

امیر بایف با طرح این سوال که «صحنه چیست؟» آن را قابی دانست که باعث به وجود آمدن احساسی خاص در مخاطب می شود و این وظیفه کارگردان است که باید به شیوه های اجرای این حس فکر کند. وی سپس به بیان مثالی از یکی از صحنه های فیلم کیشلوفسکی پرداخت که در آن «فردی را به سمت جوخه اعدام می برند در حالیکه باران تندی می بارد و آن مرد اعدامی در فکر این است که کتش را که خیس شده، کجا آویزان کند». امیر بایف در توضیح این صحنه گفت: صحنه طوری طراحی شده که اگر فیلمبردار کارش را به درستی انجام ندهد و حتی بازیگر هم ناتوان باشد، باز هم تاثیرگذار است و این یعنی سینما و تصویر.

وی در ادامه به صحنه ای از کتاب «جنایت و مکافات» داستایوفسکی هم اشاره و عنوان کرد: زمانی که این کتاب را خواندم و به صحنه ای رسیدم که در آن دانشجوی جوان پیرزن را می کشد، شوکه شدم. چرا که داستایوفسکی در صفحه های متوالی با تصاویر سینمایی، این حادثه را توصیف کرده و صرفا از یک قتل سخن نگفته است. در حالی که در فیلم‌های امروزی بیشتر شاهد صحنه هایی هستیم که  فقط می خواهند احساس ما را با استفاده از یک قتل و یا خشونت تحریک کنند. این در شرایطی است که بسیاری به سینما می آیند تا از تصاویر سینما لذت ببرند و این لذت لزوما از درام و یا اکشن و.. حاصل نمی شود.

این کارگردان قزاقستانی تماشای صحنه اعدام روی پرده سینما را شوکه کننده دانست، اما فیلمسازان را به این خطا متهم کرد که موجب می شوند مخاطبشان به جای اینکه از تصویر لذت ببرند، مدام مجبور به فکر کردن شوند. امیر بایف به یکی از فیلم‌های ایرانی حاضر در جشنواره اشاره کرد و گفت: فیلم «آپاندیس» مثل فیلم «جدایی» و مثل خیلی فیلم‌های دیگر که در دنیا ساخته می شوند، تنها به گونه های مختلف تحریک کننده فکر مخاطب هستند، اما لذت ناب را برای او به همراه نمی آورند.

وی نشان دادن واقعیتِ صرف را تنها کپی از واقعیت موجود دانست و با تحسین کارهای عباس کیارستمی گفت: دوربین عباس کیارستمی دوربین یک هنرمند است، اما دوربین اصغر فرهادی یک دوربین برای کپی برداشتن از واقعیت است. شما فرصت دارید از روی اتفاقی کپی کنید و یا از راه دیگری بروید؛ یعنی از یک دوربین به نحوی استفاده کنید که شما را به جای کسی که تنها یک عکس می گیرد، به کسی تبدیل کند که با هنرش گویا نقاشی می آفریند. این نقاشی می تواند ضعیف و یا قوی باشد، اما ارزشش از کار کپی بیشتر است.

امیر بایف در پایان اکثر فیلم‌های امروز دنیا را فیلم‌هایی «غیرهنری» توصیف کرد و گفت: قاب تارکوفسکی را همه می شناسند و هیچ کس نیست که قاب او را با قاب کارگردانی دیگر اشتباه بگیرد. اما چه تفاوتی بین «آپاندیس» و «جدایی» است که تنها قصه و مفهوم دارند؟

آدرس سایت رسمی جشنواره جهانی Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Film@Fajriff.com است.

سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ۸-۱ اردیبهشت ۱۳۹۶(۲۱ تا ۲۸ آوریل ۲۰۱۷) به دبیری رضا میرکریمی در تهران برگزار می شود.

 

لینک کوتاه: https://www.fajriff.com/fa/yLhil

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2020 - 1982