جولی برتوچلی:

فیلم خودتان را بسازید و شاهکارهای فیلمسازان بزرگی چون کیارستمی را فراموش کنید

فیلم خودتان را بسازید و شاهکارهای فیلمسازان بزرگی چون کیارستمی را فراموش کنید

جولی برتوچلی در کارگاه تخصصی کارگردانی بر این نکته تأکید کرد که هر فیلمساز باید فیلم خودش را بسازد و شاهکارهای فیلمسازان بزرگی  چون کیارستمی و فلینی را فراموش کند.

به گزارش ستاد خبری سی وهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر، کارگاه تخصصی کارگردانی جولی برتوچلی در سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر عصر امروز پنج‌شنبه ۵ اردیبهشت ماه در سالن شماره ۲ سینما فلسطین برگزار شد.

برتوچلی در آغاز سخنانش از علاقه‌اش به سینمای ایران گفت و از عباس کیارستمی به عنوان یکی از استادان سینمایی اش یاد کرد.

برتوچلی در ادامه با بیان این که فیلم هایش هنوز اکران نشده است، پیشنهاد کرد تیزر تعدادی از فیلم هایش به نمایش گذاشته شود و پس از آن درباره این فیلم ها توضیحاتی را برای حاضران ارائه کرد.

در ادامه این کارگردان با اشاره به این که تاکنون ۱۵ فیلم مستند برای تلویزیون فرانسه ساخته است، بیان کرد: اولین فیلم داستانی من «زمانی که اوتار رفت» در گرجستان فیلمبرداری شده است و درباره مادربزرگی است که پسرش را از دست داده است و دختر و نوه او در طول ۵ سال با نامه نوشتن به جای پسر از دست رفته اش، سعی دارند واقعیت فوت پسرش را از او مخفی کنند تا تصور کند که هنوز پسرش زنده است. این مادر و دختر توان این را نداشتند که واقعیت را به مادربزرگ بگویند. این داستانی واقعی است که وقتی آن را از همکارم که یک کارگردان گرجستانی است، شنیدم، تصمیم گرفتم این قصه را به صورت فیلم داستانی بسازم.

وی افزود: زمانی که این داستان را از همکار گرجستانی ام شنیدم، آنقدر متاثر شدم که فکر کردم باید آن را به صورت داستانی بسازم نه مستند. به همین دلیل داستان را تغییر دادم و سناریویی بر اساس این داستان نوشتم که با داستان واقعی آن تفاوت دارد، درداستان واقعی آن مادر و دختر با گذشت ۱۰ سال همچنان برای مادربزرگشان نامه نوشتند و سرانجام مادربزرگ بدون آن که حقیقت را بداند، از دنیا می رود ولی در این فیلم، مادربزرگ برای یافتن پسرش سفر می کند و متوجه فوت پسرش می شود اما در بازگشت به وطنش به دختر و نوه اش می گوید که پسرم به آمریکا رفته و در آنجا مشغول کار است.

این کارگردان درباره فیلم مستند خود با عنوان «آخرین اخبار از کیهان ما» بیان کرد: این آخرین مستند من است که داستان آن درباره یک دختر اوتیستیک است که مادرش متوجه هوشمندی او در نوشتن و خواندن می شود و بعد از پنج سال کار کردن با او به پیشرفت های خوبی می رسند و درنهایت او نویسنده و شاعر بزرگی می شود که بر اساس متن هایی که نوشته است، نمایش های بسیاری روی صحنه می رود. این فیلم مستند درباره روی صحنه رفتن یکی از همین متن های اوست.

برتوچلی گفت: من با این دختر که شخصیت بسیار قوی دارد، از طریق حروف نوشتاری الفبا ارتباط برقرار می کردم. ما تصور می کنیم که آنها معلولیت دارند، در حالی که آنها می توانند خیلی خلاق باشند.

این هنرمند درباره فیلم بعدی خود با عنوان «دادگاه بابل» توضیح داد: در تمام مدارس و دبیرستان های فرانسه کلاسی مخصوصی برای دانش آموزان خارجی وجود دارد، برای آن که بهتر در جامعه پذیرفته شوند. این مستند یک سال طول کشیده و همه بیست دانش آموز به همراه استادشان، شخصیت اول فیلم به حساب می آیند. در این فیلم تصویری کلی را از همه مشکلاتی که آنها در مهاجرت به فرانسه با آن مواجه هستند، مشاهده می کنیم.

وی افزود: دو فیلم «دادگاه بابل» و «آخرین اخبار کیهان »  در فرانسه اکران شدند و من مطمئن بودم که می خواهم این دو سوژه به صورت مستند ساخته شوند، چرا که هم آن دختر اوتیستیک و هم بچه های مهاجر چنان شخصیت قوی داشتند که حیفم آمد از حضور خودشان به صورت مستند استفاده نکنم.

«درخت» روایتگر برهه‌ای از زندگی خود من است

کارگردان «درخت» افزود: در فیلمی که مادربزرگ نامه هایی را از سوی پسرش دریافت می کند، من نمی توانستم خودم را در روابط خانوادگی آنها قرار دهم و نمی توانستم در این دروغ شریک باشم، بنابراین تصمیم گرفتم که این قصه را به صورت داستانی بسازم و پایان این ماجرا را تغییر دهم.

وی افزود: دروغ می تواند ایده های سینمایی خوبی را به ما بدهد و سوژه های خوبی از آن به دست می‌آید و من فقط خلاقیت را به این فیلم اضافه کردم.

برتوچلی با بیان این که فیلم «درخت» در استرالیا فیلمبرداری شده و از یک کتاب الهام گرفته شده است، اضافه کرد: این فیلم درباره دختری است که تجسم پدر از دست رفته اش را از داخل درخت مشاهده می کند. این داستان به نوعی شامل دوره ای از زندگی من است، دوره ای که طی آن همسرم بیمار شد و بعد از مدتی از دنیا رفت؛ این فیلم روایتگر برهه ای از زندگی خود من است. در داستان «زمانی که اوتار رفت» نیز از روابطی میان مادر، مادربزرگ و دختر صحبت می کنم که این روابط در زندگی خانوادگی من هم وجود  دارد. در این فیلم‌ها بدون آن که به سمت اتوبیوگرافی رفته باشم، سرگذشت خودم را روایت کرده‌ام بی آن که این واقعیت در آن مشخص باشد.

دستیار کیشلوفسکی درباره فیلم «آخرین  جنون کلردارلینگ» توضیح داد: این فیلم که در فرانسه فیلمبرداری شده و در سال ۲۰۱۹ اکران شده، از یک کتاب اقتباس شده است، کتابی که به زندگی شخصی من خیلی نزدیک بود. در این فیلم هم شخصیت درونی خودم را نشان می دهم بدون آن که رد آن مشخص باشد.

برتوچلی درباره سوژه فیلم هایش گفت: درملاقات هایی که دارم یا کتاب هایی که مطالعه می کنم، ایده هایی را پیدا می کنم که می توانم به فیلم تبدیل کنم ولی نکته ای که وجود دارد این است که همیشه در فیلم های داستانی ام، خطوطی از حقیقت هست که مربوط به زندگی شخصی خودم می شود.

در ادامه حاضران در این کارگاه آموزشی سوالاتی را مطرح کردند و برتوچلی به آنها پاسخ داد.

یکی از هنرجویان درباره چگونگی یافتن تهیه کننده برای فیلم بلند پرسید که برتوچلی پاسخ داد:

برای فیلم اول و دوم خیلی سخت است و استقامت و شجاعت زیادی می خواهد. هر کارگردان بسته به شانس خود و افرادی که ملاقات می کند، می تواند امکان یافتن تهیه کننده را پیدا کند.

وی افزود: مهم این است که اولین فیلم شما چه مستند و چه داستانی، خود واقعی شما را نشان دهد، به خودتان بگویید این اولین فیلم شاید تنها فیلم شما باشد، بنابراین باید هرچه در درون شماست نشان دهید، این می تواند نیروی محرکه شما برای سال های بعد باشد.

برتوچلی تأکید کرد: اولین فیلم هایی که موفق شدند، فیلم های تجاری نبودند بلکه فیلم هایی بودند که خیلی شخصی و ویژگی های درونی سازندگان آن بوده‌اند.

کارگردان «دادگاه بابل» درباره شیوه فیلمسازی هم بیان کرد: در جریان فیلمسازی هر کسی شیوه خاص خودش را دارد اما این شما هستید که باید مرتب دست به انتخاب بزنید. هر انتخابی می تواند تعیین کننده باشد و بعد از فیلمبرداری دیگر راهی وجود ندارد و نباید حسرت بخورید.

این کارگردان تصریح کرد: نباید به کارهای کارگردانان بزرگی مثل کیارستمی یا فلینی فکر کنید، من ترجیح می دهم همه این شاهکارها را فراموش کنم و بگویم این فیلم من است و من می خواهم چیزی باشد که از درون قلبم بیرون می آید.

وی درباره شرایط فیلمسازی زنان در فرانسه توضیح داد: خانم ها در فرانسه برای داشتن حقوق برابر با مردان در حال جنگ هستند. در این کشور کارگردانان زن که موفق شدند فیلم اولشان را بسازند، حدود شصت درصد موفق شدند که این درصد برای ساخت فیلم دوم و سوم خودشان به بیست درصد کاهش پیدا می کند. حرفه سینما تحت تسلط مردان است. در تمام این سال ها تهیه کننده ها و کارگردان ها همیشه مرد بودند و اعتماد به زنان کم کم در حال شکل گیری است که آنها هم تهیه کننده، کارگردان و پخش کننده باشند اما هر وقت بحث از بودجه بزرگی باشد این مردها هستند که جلوترند.

این فیلمساز تصریح کرد: زنان بیشتر داستان های زنان را بازگو می کنند و مردان کمی هستند مثل کیارستمی که به داستان های زنان بپردازند.

وی در بخش پایانی سخنانش درباره اقتباس از کتاب توضیح داد: اقتباس از کتاب برای فیلم کار دشواری است، اما باید تلاش کنید که فیلم شما از ایده کلی کتاب فاصله بگیرد، چون این فیلم شماست و باید ایده های خودتان را به آن اضافه کنید و اثر هنری مستقل خود را خلق کنید.

این هنرمند در پاسخ به پرسش دیگری درباره کار کردن با زنان بازیگر خارجی گفت: من با بازیگران زیادی کار کردم. کارگردان هایی هستند که به خاطر عشق به یک بازیگر خاص فیلم می سازند، اما تعریف کردن داستان خودم برای من مهم است و عاشق بازیگر خاصی نیستم. برای من مهم این است که بازیگر کاملا طبیعی و باورپذیر بازی کند.

آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.

سی‌و‌هفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است.

لینک کوتاه: https://www.fajriff.com/fa/ER6QG
برچسب ها:

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2019 - 1982