«قهرمانانِ کاملاً معمولی» / نقد یاسمن خلیلی فرد بر فیلم «بنفشه آفریقایی»

«قهرمانانِ کاملاً معمولی» / نقد یاسمن خلیلی فرد بر فیلم «بنفشه آفریقایی»

«بنفشه آفریقایی» جدیدترین ساخته ی مونا زندی حقیقی، فیلمی بی ادعاست با مجموعه ای از انتخاب­ های درست، لحنی رها و جزییاتی که همه و همه در خدمت ایده ی اصلی درام قرار گرفته اند.

آن­چه در «بنفشه آفریقایی» بیش از هر چیز دیگر مهم است نمایش احساسات ناب و قیچی نشده ی انسانهاییست که در برهه ی میانسالی به دنبال گذشته ای می گردند که در نقطه ای از زندگی آن را گم کرده یا شاید از دست داده اند. رابطه ی پرفراز و نشیب سه شخصیت اصلی داستان به قدری ملموس و باورپذیر از آب درآمده است که مخاطب در نیمه های فیلم فراموش می کند که در سینما به تماشای یک فیلم داستانی نشسته است بلکه خود را درست در خانه ی قدیمی شکوه و رضا و در بطن رویدادهایی که این سه شخصیت آن ها را پشت سر می گذارند می بیند و به عبارتی زندگیِ آنها را زندگی می کند.

«بنقشه آفریقایی» از آن دسته فیلمهاییست که به شما یادآوری می کند برای ساخته شدن یک فیلم داستانی الزاماً نباید به سراغ مباحث پیچیده و عجیب و غریب رفت بلکه می توان برشی از زندگی روزمره ی آدم های معمولی جامعه را جلوی دوربین برد و با برجسته سازی ظرایف آن به فیلمی تأثیرگذار دست یافت.

به رغم کم رویداد بودن درام و فقدان غافلگیری های متعدد در آن، «بنفشه آفریقایی» به واسطه شخصیت پردازی های درست و بهره گیری بجایش از پتانسیلِ نهفته در دل ایده ی اصلی، موتور پرقدرتی در پیشبرد درام دارد و بی سکته تا پایان پیش می رود.

هر سه بازیگر اصلی فیلم به نوبه خود برگ های برنده ی آن به حساب می آیند؛ با بازی های به جا و به اندازه و به دور از اغراق و کاملاً هماهنگ با بافت و جنس فیلم.

«بنفشه آفریقایی» قصه آدم هاییست که در زندگی هایشان ماجراهای بزرگ نداشته، ندارند و نخواهند داشت اما زندگی روزمره شان به خودی خود از آن ها قهرمان هایی قابل باور و دوست داشتنی می سازد که نمونه شان را در اطراف خود نیز دیده ایم؛ قهرمانانی که فرقشان با الگوهای آشنای فیلم‌های هالیوودی از زمین تا آسمان است.

لینک کوتاه: https://www.fajriff.com/fa/t6MAN

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2019 - 1982