متن صحبت های دبرا یانگ در بزرگداشت خالق طعم گیلاس/ کیارستمی؛ پیچیدگی در دل سادگی

متن صحبت های دبرا یانگ در بزرگداشت خالق طعم گیلاس/ کیارستمی؛ پیچیدگی در دل سادگی

در نخستین جلسه از سلسله نشست های بزرگداشت عباس کیارستمی در جشنواره جهانی فیلم فجر، دبرا یانگ منتقد سرشناس «هالیوود ریپورتر» در پیامی به جشنواره جهانی فیلم فجر پیرامون عباس کیارستمی صحبت کرد.

به گزارش ستاد خبری سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر، متن این پیغام را در ادامه می خوانید:

عباس کیارستمی هنرمندی با مهارت ها و استعداد های گوناگون و یکی از فیلمسازان الهام بخش برای کارگردانان جوان در سراسر دنیا بود.

با مرگ عباس کیارستمی، کارگردان پیشکسوت ایران، یکی از نورهای هدایتگر “واقعی” سینمای جهان خاموش شد.

او عکاس، کارگردان تئاتر، نقاش، تدوینگر، فیلمنامه نویس، شاعر و هنرمندی خبره و مدرن بود که زندگی و مرگ را از خلال طبیعت و فرهنگ ایرانی کنکاش می کرد.

ژان لوک گدار گفت، “سینما با دیوید وارک گریفیث آغاز شد و با عباس کیارستمی پایان یافت.”

مخاطبان جشنواره های سراسر دنیا او را به خاطر مستر کلاس های عمیق و متفکرانه اش میشناختند که توانایی سینما برای عبور از داستان گویی صرف؛ به آشکار ساختن  روح انسان را نمایان می کرد.

کیارستمی به سرعت به  رویکردشاعرانه و نامرسوم اش اعتبار بخشید. در دل سادگی سبک واقعگرایانه اش (که اغلب با سینمای نئورئالیسم ایتالیا مقایسه می شود) سبکی پیچیده جای دارد که تبدیل به مهر و امضای آثارش شد.

فیلمسازان جواناز خاورمیانه و  آسیا تا آمریکای لاتین دیدند که چگونهفیلمسازی دلسوزانه و پیچیده می تواند بر اساس توان احساسی و اندیشه آنها باشد نه میزان سرمایه و پول شان. در نتیجه، موجی از فیلم‌های اول واقع گرایانه به جشنواره ها سرازیر شدند و همانگونه که خود فیلمسازان اشاره کردند، تحت تاثیر آثار عباس کیارستمی تولید شده بودند.

کیارستمی به هیچ وجه هنرمند قانعی نبود و حرفه اش  با مضامین و سبک های جدیدی که مرزهای فیلمسازی معاصر را در می نوردیدند، غنی می شد.گویی کیارستمی نمی توانست خلاقیت خود را تنها محدود به سینما کند، پس شروع به صرف زمان بیشتری در گونه های دیگر مدیا کرد.

او معمولا صبح زود از خواب بر می خواست تا از درختان و سگ های تپه های برفی اطراف خانه اش در شمال تهران، عکاسی کند . این عکس ها در نمایشگاه ها و کتاب ها به نمایش درآمد. آثار تجربی پنج پرده “پنج” (محصول ۲۰۰۳) و “جاده های کیارستمی” (محصول ۲۰۰۵)، در رابطه تنگاتنگی با علاقه مندی او به عکاسی از طبیعت و تواناییآن در برانگیختن احساسات بیننده، واقع می شوند.

نه تنها شعر فارسی، بلکه اسطوره شناسی کهن نیز ذهن او را مشغول کرد و یک اجرای تئاتری تاثیر گذار از عاشقانه “خسرو و شیرین” تولید کرد که آینه های بزرگی، تصاویر واکنش اشک آلود چهره های بینندگان ایرانی را در مواجهه با نمایش روی صحنه را به تصویر می کشند. او این ایده را در اثر تجربی “شیرین” (محصول ۲۰۰۸) گسترش داد.

کیارستمی می توانست بیش از اینها به ما بیاموزد و ما را با آگاهی تلخی از اینکه؛ ایده ها، نوآوری ها و ابداعات زیادی را در سر داشت، ترک کرد.

لینک کوتاه: https://www.fajriff.com/fa/bWoRK

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2020 - 1982