یادداشت اشکان خطیبی بر فیلم «گناهکاران»/ وسترن مدرن با طعم قهوه کلمبیا

یادداشت اشکان خطیبی بر فیلم «گناهکاران»/ وسترن مدرن با طعم قهوه کلمبیا

اشکان خطیبی بازیگر سینما در یادداشتی به فیلم «گناهکاران» که در جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش در می آید پرداخته است.

 

به گزارش ستاد خبری سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر، متن کامل این یادداشت را در ادامه می خوانید:

«ماریانا » عشق ابدی «ویلینگلتون » در آستانه ازدواج با مردی به نام «رنه » است. در حالی که ویلینگلتون تمام تلاش خود را برای به چنگ آوردن ماریانا می کند، اتفاقاتی عجیب و غریب از جمله چند قتل که به شبه نظامیان نسبت داده می شود و دزدی های پی در پی از اهالی، آرامش شهر و خانواده ماریانا را به خطر می اندازد.

اما این چند خط به هیچ وجه نشان دهنده حال و هوای فیلم «گناهکاران » تازه ترین ساخته ی ایوان گوانا که ساخت، نگارش و تدوین چند فیلم کوتاه موفق را در کارنامه خود دارد نیست.

گناهکاران با نام اصلی pariente به نظر ادای دین گوانا به کوئنتین تارانتینو، سینمای وسترن، آکیرو کوروساوا و روح کلمبیاست.

صحنه ابتدایی فیلم به شدت یادآور فیلم‌های اولیه تارانتینو و به خصوص سگ های انباری است.

مردانی در یک وانت منتظر باج گیری هستند. نوار کاستی در پخش صوت می خواند. بعد از مدتی گفتگو درباره سرناد )نوعی موسیقی عاشقانه مربوط به آمریکای جنوبی( مردی که در صندلی عقب نشسته درحالی که جعبه ای پر از نوار کاست در دست دارد می گوید: این کاست ها برام آشناست. وقتی بچه بودم پدرم خوک پرورش می داد. یه روز صبح بیدار شدیم و دیدیم یکی از خوک ها نیست. بابام گفت به هیچ وجه نباید کسی چیزی بفهمه! یه روز کلمنته اومد دم خوکدونی از بابام پرسید: می دونی کی خوکت رو دزدیده؟ بابام جواب نداد فقط تفنگشو درآورد و شیش بار بهش شلیک کرد! بم… بم… بم. یه جعبه کاست از دست کلمنته افتاد رو زمین. این کاست ها رو اون روز اونجا دیدم! کاملا مشخص است که

گوانا تحت تأثیر فضاسازی و دیالوگ نویسی سینماگرانی چون تارانتینوست. ریتم بازی بازیگران اما برخلاف آنچه از زبان و فیلم‌های آمریکای جنوبی توقع می رود، کند و همچون بازی بازیگران فیلم‌های کوروساوا پر از مکث ها و نگاه های طولانیست. «گناهکاران » اما در لایه های زیرین روابط شخصیت ها و اتفاقات داستانی غرق در فرهنگ و زندگی کلمبیایی ست تا آنجا که در بعضی موارد بازشناسی و کشف چرایی آن برای بیننده غیربومی دشوار می شود.

هم آمیزی این موارد به علاوه مثلث عشقی عجیبی که به بومی ترین شکل ممکن طراحی و اجرا شده به فیلم لحنی بدیع و ویژه داده است.

همان طور که در فیلم قبلی گوانا هم موسیقی یک دغدغه جدی بود، این بار این علاقه در قالب نوارهای کاست موسیقی سرناد و رنچرا )گونه ای دیگر از موسیقی آمریکای جنوبی مربوط به مکزیک( نمود پیدا کرده تا جایی که نوارهای کاست خود تبدیل به یکی از شخصیت های فیلم شده اند.

El Tiple ، فیلم قبلی گوانا درباره مردی است که برای تأمین مخارج بیماری همسرش مجبور به فروش سازش می شود.

لینک کوتاه: https://www.fajriff.com/fa/0V28Q

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2019 - 1982