چاه

  • سینمایی
  • ۲۰۱۸
  • ۹۰ دقیقه
  • قزاقستان
  • زبان: قزاقی

انسپ، حفار چاه، تصمیم می‌گیرد هزینه کارش در حفر چاه را افزایش دهد و ثروتمند شود. غرور و تکبر روح او را تسخیر کرده و اکنون تنها از مشتریان ثروتمند و نجیب‌زادگان سفارش کار می‌پذیرد. در همین زمان، شخصی به نام کاراکالپاک همراه با خانواده خود از خوارزم به روستای آن‌ها نقل مکان می‌کند. کاراکالپاک عمیق‌ترین چاه ممکن را در ازای پول بسیار کمی حفر می‌کند. کم‌کم آوازه او سراسر آن ناحیه را در بر می‌گیرد و تمام مشتریان انسپ را رها کرده و برای سفارش کار به او مراجعه می‌کنند. انسپ به دنبال یافتن راهی است تا بتواند یک چاه عمیق‌تر از چاه کاراکالپاک حفر کند و نام خود را مجدداً بر سر زبان‌ها بیندازد. ایده اصلی فیلم این است که اگر بشر حد و حدود خود را بشکند، طبیعت از او انتقام خواهد گرفت.

کارگردان: ژانابک ژتیروف

نویسنده: ژانابک ژتیروف

شرکت تولید کننده: قزاق‌فیلم جِی‌اس‌سی

وضعیت نمایش: نخستین نمایش در ایران


نقد فیلم

یادآور سینمای عرفانی

هوشنگ گلمکانی

هوشنگ گلمکانی

جشنواره جهانی فجر باید قاعدتا محل عرضه چنین فیلم‌هایی باشد. سینمای کشورهای آسیای میانه برای ما چندان آشنا نیست و دیدن فیلمی از قزاقستان (نه فیلمی هالیوودی از فیلم‌ساز قزاق، تیمور بکمامبتوف) اتفاقی کمیاب تلقی می‌شود. «چاه عمیق» بر اساس رمانی به همین نام از نویسنده قزاق اِبیش کِکیلبایِف، حال‌وهوایی به‌شدت بومی دارد. داستان ساده‌اش در دشت‌ها و کومه‌های آشنای قزاق و میان کوچ‌نشینان دشت‌های آسیای میانه می‌گذرد. فیلم درباره یک چاه‌کن محلی و دنیای درون اوست و در حاشیه تفکرات او، عشق پسر جوانش به دختری در همسایگی هم جریان دارد. «چاه عمیق» یادآور فیلم‌های معناگرا و عرفانی سینمای ایران در دهه 1360 است؛ یادآور پیرمردهای عارف‌مسلک شاعرپیشه‌ای که با طبیعت ارتباط نزدیکی دارند. یِنسِپ چاه‌کن هم بنا به حرفه‌اش با طبیعت مکالمه دارد. گوشش را به زمین می‌چسباند تا صدای آب را در اعماق حس کند و محل مناسب کندن چاه را تشخیص دهد. فیلم بنا به طبیعت داستان و شخصیت اصلی‌اش بیشتر بر روی مرد چاه‌کن متمرکز است و فقط گاهی به سراغ پسر عاشقش می‌رود و درحالی‌که در قسمت‌های مربوط به یِنسِپ لحنی شاعرانه دارد و متکی به مونولوگ‌های درونی اوست، در قسمت‌های عشق و عاشقی پسر، لحنش عوض می‌شود و حال‌وهوای یک فیلم متعارف داستانی را پیدا می‌کند. یِنسِپ در پایان، همان‌گونه که انتظار می‌رود، در طبیعت فنا می‌شود و از رودخانه‌های اعماق به دریا می‌پیوندد. «چاه عمیق» به عنوان یک فیلم شاعرانه تکیه زیادی روی تصویربرداری دارد و فیلم‌برداری‌اش جایزه جشنواره اخیر داکا را گرفته است.


‫تــصــاویــر‬


حــضــور بین‌المللـــی

۲۰۱۸: جشنواره فیلم داکا

۲۰۱۸: جشنواره بین‌المللی فیلم زنان بیروت


عوامــــــل‬ فیـــــلم

نویسنده: ژانابک ژتیروف

مدیر فیلمبرداری: رفعت ابراهیموف

تدوینگر: ژابانک ژتیروف

موسیقی: سکِن توریسبِکوف، آرمان ژاییم

صدا: آندری ولازنِف

طراح صحنه: اسکر یوتئولینوف

تهیه کننده: بازار عبدول‌دینا

بازیگران: آلداش شالبایِف، اصیل‌خان تولِپوف، ماکسات سابیتوف، آیژان ژتیرو


کارگردان

ژانابک ژتیروف

ژانابک ژتیروف، متولد 15 نوامبر 1960، کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده قراقستانی است که در سال 1986 از دانشکده زبان‌شناسی دانشگاه دولتی قزاقستان فارغ‌التحصیل شده است. او در ابتدا به‌ عنوان معلم در مدرسه مشغول به کار شده و در ادامه در سال 1993 از دوره عالی فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی مسکو مدرک خود را دریافت کرد. مابین سال‌های 2001 تا 2015، رئیس انجمن خلاقه «فیلم‌ها و وقایع غیرداستانی» در شرکت فیلم‌سازی قزاق‌فیلم بوده و از سال 2015 تاکنون نیز به‌ عنوان استادیار در دپارتمان سینمای دانشگاه «توران» مشغول به کار است. او طی دوران فیلم‌سازی خود، نویسندگی و کارگردانیِ چهار فیلم بلند و بیش از 60 فیلم مستند را برعهده داشته که فیلم‌های او موفق به کسب جوایز زیادی در جشنواره‌ها و رقابت‌های بین‌المللی شده‌اند.

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2019 - 1982