پرده آخر

  • سینمایی
  • ۱۹۹۱
  • ۱۱۰ دقیقه
  • ایران
  • زبان: فارسی

کامران و ملوک، خواهر و برادری میان‌سال، در عمارت اجدادی‌شان در تهران در فقر زندگی می‌کنند و برای تأمین مخارج زندگی اثاثیه خانه را می‌فروشند.

کارگردان: واروژ كريم مسيحی

نویسنده: واروژ کریم مسیحی



نقد فیلم

اولین و آخرین شاهکار

احمد طالبی نژاد

احمد طالبی نژاد

واروژ کریم مسیحی عمری را در عرصه سینما سپری کرده، اما به قول امرالله احمدجو – که واروژ سریال «تفنگ سرپر» او را تدوین کرده- اگر بخواهیم برایش برنامه مروز بر آثار را بگذاریم، ناچاریم «پرده آخر»، تنها فیلم او را نمایش دهیم. آن زمان هنوز واروژ «تردید» را نساخته بود. البته احمدجو یادش رفته بود فیلم درخشان نیمه‌بلند «سلندر» را هم که در سال‌های پیش از انقلاب ساخته، در کارنامه واروژ لحاظ کند. باری «تردید» با وجود ارزش‌های آشکارش، آن چیزی نشد که واروژ انتظار داشت، یا ما از او انتظار داشتیم. بنابراین همه نگاه‌ها بار دیگر متوجه «پرده آخر» شد؛ فیلمی در ژانر جنایی با نقش‌مایه تاریخی و البته به‌شدت اجتماعی که گوشه‌چشمی هم به نقش افشاگرانه نمایش‌های سنتی در برملا کردن فساد و جنایات اشراف‌زادگان رو به زوال داشت. پیچیدگی‌های فیلمنامه و چندوجهی بودن شخصیت‌ها، بازی‌های درخشان همه بازیگران، به‌ویژه جمشید‌ هاشم‌پور به نقش یک کارآگاه و سعید پورصمیمی بازیگر نقش سردسته گروه بازیگران تخته‌حوضی، به اضافه فضاسازی خلاقانه و میزانسن‌های بدیع، از جمله ویژگی‌های مهم این فیلم برجسته تاریخ سینمای ایران است.

ساخته شدن «طلسم» در زمانه خودش یک اتفاق بود. فیلمی در حال‌وهوای آثار آگاتا کریستی و اقتباس‌های سینمایی از این آثار. زنی غمگین در حصار همسری مازوخیست از طبقه اشرافی سال‌هاست در زیرزمین متروکه خانه حصر شده؛ به گناهی نامعلوم که بر او نوشته‌اند. این داستان، یعنی شکنجه و به بند کشاندن یک انسان، سابقه‌ای دیرین در ادبیات و سینما دارد. اما «طلسم» که در زمان برقراری رابطه حسنه بین داریوش فرهنگ و بهرام بیضایی ساخته شد، در اسکلت‌بندی داستان و حال‌وهوای کلی آن، کمی تا قسمتی بیضایی‌وار از کار درآمده است. بازی درخشان سوسن تسلیمی و جمشید مشایخی و آتیلا پسیانی از نقاط قوت این اثر به حساب می‌آیند، اما آن‌چه «طلسم» را از جهاتی فیلمی مورد بحث قلمداد می‌کند، سکانس اتاق آینه است که هم‌چنان شیوه اجرایی آن کنجکاوی‌برانگیز است و خلق آن در آن سال‌ها به لحاظ فنی کار آسانی نبوده است. در گفت‌وگوی نگارنده با داریوش فرهنگ به مناسبت نمایش این فیلم در سال ۶۶ او در توجیه چگونگی فیلم‌برداری این سکانس، به الگوبر‌داری از چند فیلم قدیمی، از جمله «عصر جدید» چاپلین و «اژدها وارد می‌شود» بروس لی اشاره کرد، که صحنه‌های مشابه دارند. بعد‌ها در گفت‌وگویی دوستانه با استاد علیرضا زرین‌دست، فیلم‌بردار


‫تــصــاویــر‬


حــضــور بین‌المللـــی

۱۹۹۳: بيست‌ودومین دوره جشنواره بين‌المللی فيلم روتردام، هلند

۱۹۹۲: پانزدهمین دوره جشنواره بين‌المللی فيلم مونترآل، کانادا

۱۹۹۱: چهلمین دوره جشنواره بين‌المللی فیلم مانهایم-هایدلبرگ، آلمان

۱۹۹۱: نهمین جشنواره فیلم فجر، برنده ۹ سیمرغ بلورین از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، ایران


عوامــــــل‬ فیـــــلم

نویسنده: واروژ کریم مسیحی

مدیر فیلمبرداری: اصغر رفیعی‌جم

تدوینگر: واروژ کریم مسیحی، ژیلا ایپکچی

موسیقی: بابک بیات

صدا: اسحاق خانزادی

طراح صحنه: حسن فارسی

تهیه کننده: مجید مدرسی، محمدمهدی دادگو

بازیگران: داریوش ارجمند، فریماه فرجامی، سعید پورصمیمی، جمشید هاشم‌پور، غلامحسین لطفی، حسین محجوب، مرتضی ضرابی، نیکو خردمند، ماهایا پطروسیان، شاهین علیزاده


کارگردان

واروژ كريم مسيحی

واروژ كريم مسيحی متولد ۱۳۳۱ اراك است. او سال ۱۳۵۰ با دستياری بهرام بيضايی در فيلم «رگبار» فعاليت سينمايی‌اش را آغاز كرد. او که در زمینه تدوین فیلم نیز به صورت حرفه‌ای کار می‌کند، نخستین اثر سینمایی‌اش، پرده آخر، را در سال ۱۳۶۹ ساخت و ۱۸ سال بعد دومین فیلمش، تردید، را کارگردانی کرد. پرده آخر در جشنواره فیلم فجر تهران در ۱۶ رشته نامزد دریافت جایزه شد و ۹ جایزه از جمله بهترین کارگردانی و بهترین فیلم سال را دریافت کرد.

تمامی حقوق برای جشنواره جهانی فیلم فجر FIff © محفوظ می‌باشد.
2019 - 1982